Het leesplankje kwam mij als kind absurd voor. ik vond het een rare manier om woorden en klanken te leren. Dat kwam voor een groot deel door de associaties die de woorden naast elkaar opriepen en de volgorde waarin je ze kon leggen.
Dat idee heb ik gebruikt voor onderstaande strips waar ik er met gemak meer van zou kunnen maken, mocht een blad of tijdschrift geïnteresseerd zijn. De PepNU! van Ger Apeldoorn en Rob van Bavel ging U voor. Niet de minsten.